Dajemy zdrowie i dobre wspomnienia

Kościół parafialny z 1612 roku oraz Cerkiew

Zwiedzanie kościoła Świętych Apostołów Piotra i Pawła od środy do soboty w godz. 9.00-18.00, zwiedzanie cerkwi (obecnie kościół cmentarny) od czwartku do soboty w godz. 9.00-18.00. W niedziele i cerkiew i kościół zwiedzać można w godz.12.00-17.00.

Tylicki kościół parafialny Świętych Apostołów Piotra i Pawła to jeden z przystanków szlaku architektury drewnianej w regionie Krynicko-Gorlickim. Zbudowany z inicjatywy biskupa Piotra Tylickiego w 1612 r., konsekrowany w 1661 r. przez biskupa Mikołaja Oborskiego. Budynek ma konstrukcję zrębową oraz oszalowane poziomo ściany. W głównym ołtarzu zbudowanym w stylu rokokowym umieszczono obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem zwanej Tylicką, z przełomu XVI i XVII wieku. Świątynia posiada 5 ołtarzy bocznych, w tym dwa XVII-wieczne oraz dwa rokokowe z 2 połowy XVIII w. W ołtarzach bocznych warto zwrócić uwagę na obraz Św. Anny Samotrzeć z XVII w. oraz Veraicon (obraz twarzy Chrystusa odbitej na chuście Św. Weroniki) z XVIII w. Inne warte wzmianki dzieła to obraz Św. Marcina (prawdopodobnie z XVII w.), Św. Jana Nepomucena z XVIII w., oraz najnowszy (ok. 1950 r.) obraz Serca Jezusa autorstwa Czesława Lenczewskiego. W kościele znajduje się również późnobarokowa ambona, chrzcielnica, XVIII-wieczne organy oraz rokokowy krucyfiks na belce tęczowej. W świątyni można zobaczyć również liczne inne obrazy, feretrony oraz rzeźby z różnych okresów. Stropy i ściany kościoła ozdobione są polichromią wykonaną w 1960 r. przez Kazimierza Morwaya i Kazimierza Puchałę. Obok świątyni znajduje się murowana dzwonnica parawanowa z 1803 roku.

Obok starego kościoła wybudowano nowy (pw. Imienia Maryi), który co prawda zbudowany jest z kamienia, ale nawiązuje stylem do zabytkowych, drewnianych kościołów i cerkwi regionu. Między starym i nowym kościoły stoi pomnik przyrody – licząca około 350 lat lipa, o 5-metrowym obwodzie pnia.

W pobliżu znajduje się również obecny rzymskokatolicki kościół cmentarny – w przeszłości cerkiew greckokatolicka św. św. Kosmy i Damiana zbudowana w latach 1738–1744. Cerkiew jest jednym z obiektów Szlaku Cerkwi Łemkowskich. Po zniszczeniu w pożarze została odbudowana w 1780 r. Cerkiew zbudowana jest w stylu zachodniołemkowskim, w całości z drewna, o konstrukcji zrębowej. Jest budowlą trójdzielną, o ścianach szalowanych i wzmocnionych lisicami. Na zwieńczeniu trzy wieże zakończone baniastymi hełmami. Nad babińcem (tj. przedsionkiem) wieża o konstrukcji słupowo-ramowej, o pochyłych ścianach, zwieńczona zdwojonym drewnianym hełmem o podstawie namiotowej, ze ślepą latarnią i kopułką, oraz kuty krzyż. Ma jedną nawę, w której znajduje się późnobarokowy ikonostas z XVIII w. Do nawy przy ikonostasie znajdują się niewystępujące gdzie indziej na Łemkowszczyźnie kriłosy, tj. pomieszczenia dla śpiewaków, obecnie funkcjonujące jako kaplice boczne. Warto obejrzeć polichromię z 1938 r. nawiązującą do 950-lecia Chrztu Rusi.

Panoramę wnętrz ww. kościołów obejrzeć można na stronie parafii: tutaj.

Rzeźby Wejście do obiektu Balkony Widok z balkonów